تبليغاتX
معنای معماری
كاش مي شد همچوآواز خوش يك دوره گرد، زندگي را بار ديگر دوره كرد!!!!!!!


جمعه هشتم آبان 1388 | 16:13 | سحر تقی نژاد |
نیمه شب آواره و بی حس و حال
                در سرم سودای جامی بی زوال


پرسه ای آغاز کردیم در خیال
                            دل به یاد آورد ایام وصال


از جدایی یک دوسالی می گذشت
                             یک دو سال از عمر رفت و برنگشت  

 
دل به یاد آورد اول بار را  
                            خاطرات اولین دیدار را


آن نظر بازی، آن اسرار را  
                            آن دو چشم مست آهو وار را


همچو رازی مبهم و سربسته بود 
                           چون من از تکرار، اوهم خسته بود

آمد و هم آشیان شد با من او 
                           هم نشین و هم زبان شد با من او


خسته جان بودم که جان شد با من او 
                             ناتوان بود و توان شد با من او


دامنش شد خوابگاه خستگی 
                             این چنین آغاز شد دلبستگی


وای از آن شب زنده داری تا سحر 
                             وای از آن عمری که با او شد به سر


مست او بودم ز دنیا بی خبر 
                            دم به دم این عشق می شد بیشتر


آمد و در خلوتم دمساز شد 
                            گفت و گوها بین ما آغاز شد


گفتمش در عشق پا برجاست دل  
                             گر گشایی چشم دل زیباست دل


گر تو زورق بان شوی، دریاست دل   
                            بی تو شام بی فرداست دل


دل زعشق روی تو حیران شده   
                            در پی عشق تو سرگردان شده


گفت در عشقت وفا دارم بدان 
                           من تو را بس دوست می دارم، بدان


شوق وصلت را به سر دارم، بدان  
                          چون تویی مخمور، خمارم بدان


با تو شادی می شود غم های من 
                           با تو زیبا می شود فردای من


گفتمش عشقت به دل افزون شده   
                          دل ز جادوی رخت افسون شده


جز تو هر یادی به دل مدفون شده  
                         عالم از زیباییت مجنون شده


بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش 
                         طعم بوسه از سرم برد عقل و هوش

 




ادامه مطلب
دوشنبه بیست و دوم تیر 1388 | 18:57 | سحر تقی نژاد |
 

نظر سنجی مکان مورد علاقه برای ولگردی های آینده

مکان مورد علاقه                              امتیاز              
کن ۲۰
فرحزاد
بام تهران ۱۰
ولگردی(بدون مقصد)
درکه
موزه ایران باستان ۱۰



دوشنبه چهارم خرداد 1388 | 18:56 | سحر تقی نژاد |
سلام به دو دوست دیوونه خودم (مری . سخر) و البته میهمانان گرامی...
واییییییییی چی بگم، از دیروز تا حالا اینقدر بلا سرم اومده که شک داشتم امروز زنده از دانشگاه برسم خونه و بتونم برای یک باره دیگه از زندگی لذت ببرم(منظورم تولد فردا سخریه!)
قضیه دیروز که مفصل برای مری تعریف کردم(سخر جان از مری بپرس) و اینجا فقط یک اشاره کوچک می کنم،جاتون خالی دیروز تمام وسایلم رو گذاشتم تو ماشین و پیاده شدم که ناگهان تمام درها قفل شد و  در نتیجه اینجانب یک ساعت و نیم زیر باد و باران موش آب کشیده شدم تا کلید زاپاس رسید! و اما امروز: ساعت ناهار رفتم بوفه دانشگاه تا از اون ساندویچ های ملایم تر و بهترش (به عنوان مثلا ناهار صرف کنم) که ناگهان لیوان نوشابه من برگشت و از بالا تا پائین شدم چسبونک؟! البته نا گفته نماند که ژاکت من سفید و مانتوم هم روشن بود!!! و در ادامه چون قرار بود با دوستم برم سرچشمه و بهارستان برای گرفتن عکس،ماشین نبردم و بزرگترین اشتباه زندگیم که همان سوار شدن مترو بود رو مرتکب شدم...... خانوم ها و آقایون،چشمتون روز بد نبینه، از اون جایی که سیستم حمل و نقل شهری ما بسیار و البته بسیار بسیار ... عالی هست،اتفاقی برام افتاد که دیگه ... بکنم سوار مترو بشم...

داستان از این قراره: من و دوستم در اولین ساعات روز که مترو خیلی شلوغ و فشرده هست مشغول حرف زدن در مورد طرح این ترم بودیم و چون خیلی شلوغ بود من جایی رو نگرفته بودم که ناگهان راننده عزیز که گویا به تازگی گواهی نامه دریافت کرده بود،زد روی ترمز و ... و بیچاره المیرا !!!! بله مری جان و بله سخر جان،خنده نداره اصلا،ناگهان تمام مردم بینوایی که جایی رو نگرفته بودن کف مترو دراز کش افتادن. چه صحنه ای بود!!! چند نفر زیر من بودن و چند نفری هم روی من. دقیقا مثل بازیه دومینو همه روی هم!!!!   و از شانس بد من آرنج یکی از همون مسافر ها خورد تو صورت من... وای که چقدر درد می کنه!  زیر چشم من ورم کرد و عینکم هم کج شد!!!!!

آخه یکی نیست بگه این چه وضعشه! فقط سیستم زوج و فرد و بزرگ کردن طرح رو بلدین،خوب یه فکریم به حال این مترو بکنین!!!!!!!!!!!!!!!!!!

بله این قضیه یک روز استفاده از سیستم حمل و نقل بسیار بسی... عالیه من بود.... 

 



یکشنبه یازدهم اسفند 1387 | 19:30 | سحر تقی نژاد |
                                  تصاوير متحرك ، ياهو ، زيباسازی وبلاگ ، بهاربيست             www.bahar-20.com

تصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar-20.com                                    تصاوير متحرك ، ياهو ، زيباسازی وبلاگ ، بهاربيست             www.bahar-20.com                                  تصاوير متحرك ، ياهو ، زيباسازی وبلاگ ، بهاربيست             www.bahar-20.com

                          تصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar-20.com                           تصاوير متحرك ، ياهو ، زيباسازی وبلاگ ، بهاربيست             www.bahar-20.com

                                                         

عزیزم هدیه من برات یه دنیا عشقه..
        تولدت مبارک..
                تولدت مبارک.



یکشنبه چهارم اسفند 1387 | 15:47 | سحر تقی نژاد |

****سخری جونم تولدت مبارک****



شنبه سوم اسفند 1387 | 15:21 | سحر تقی نژاد |

دانشگاه تهران صفا(سما)

 فروردین ۸۵  

سخری یادته چه پدری از ما اون روز در اوردی تا انگشتت در اومد؟!

مری جان،می گن یه دیوونه یه سنگ می اندازه تو چاه ده تا عاقل نمی تونن درش بیارن! همینه... 



دوشنبه بیست و سوم دی 1387 | 14:20 | سحر تقی نژاد |

 

سلام اي محبوب من، اي معشوق من!

·         اي خدايي كه با همه ي وجود دوستت دارم، اينك فرصتي است تا با تو سخن بگويم.

·         اي خداي بزرگ!

·         اينك من در مسير زندگي راه نويني را يافته ام راهي كه براي من دستاوردهاي بزرگي از تحول، موفقيت و سعادت را به دنبال دارد.

·         اي خداي رحمان!!!

·         من اينك در زندگي ام تولدي دوباره يافته ام و مي روم تا با اعتماد به نفسي عالي و با باورهايي درست وبا افكاري مثبت و هدفمند از زندگي خود شاهكاري بسازم ويقين دارم كه در اين مسير تو در هر لحظه و همه جا همراه من خواهي بود و به من قطعا كمك خواهي كرد.

·         اي مونس تنهايي ها من !

·         اينك من به عنوان يك انسان، به عنوان جانشين تو روي كره زمين مي روم تا با فرماندهي درست سفينه ي وجودم به جزاير قشنگ زندگي سفر كنم و از لحظه لحظه ي زندگي ام لذت ببرم.

·         اي خداي آسمانها و زمين!!

·         امروز اين بنده ي كوچك تو در نهايت تواضع وخشوع به شناخت مجدد تو پرداخته است.

·         و من اينك از تو باوري ديگر دارم، يقين دارم كه تو من را واقعا دوست داري و من با تمام وجودم به تو عشق مي ورزم.

·         اي محبوب من!

·         من، عشق را از تو آموخته ام و اينك به تمام كاينات، حيوانات، گياهان و همه ي انسانها عشق مي ورزم و يقين دارم آنچه از تو و مظاهر دنيا به من ميرسد خير مطلق است و تو مرا از هرگونه شري در امان نگه ميداري.

·         اي خالق من!

·         اي كه از روحت در من دميدي و مرا اشرف مخلوقات خود خواندي و آسمانها و زمين را به تسخير خود در آوردي اينك من به عنوان انساني بزرگ و صاحب اقتدار و شخصيت مي روم تا در عرصه ي اين دنيا اظهار وجود كنم و با ساير انسانها عالي ترين رابطه ها را برقرار كنم.

·         اي محبوب زيباي من!

به تو قول مي دهم اينك كه خود را باز يافته ام و باورهاي خود را متحول ساخته ام، بروم تا انساني بزرگ با شخصيت،امين، صادق، راستگو، استوار،قاطع،مصمم، مهربان و متواضع باشم وبا سلاح عشق و ايمان زندگي خداگونه اي را آغاز كنم و در تمام عرصه هاي زندگي طوفاني از عشق و موفقيت به پا كنم.



یکشنبه پانزدهم دی 1387 | 22:7 | سحر تقی نژاد |

مری جان این کباب رو که یادت هست...

چه روزی بود!!!!

فرحزاد سال ۱۳۸۶

در ضمن منم مری جان تو این وبلاگ سهمی دارم

اگه یادت باشه بانیه اینجا منم...

دیدم از سخر (استاد درست تایپ می کنیم،منظورمون دقیقا همون سخره) آبی گرم نمی شه،دیگه حوصلم سر رفت و خواستم که بازم شرمندش کنم.

(آخه می دونین امروز یه پروژه تحویل دادم و کلی سبک شدم...)

 



یکشنبه پانزدهم دی 1387 | 21:15 | سحر تقی نژاد |
یادش بخیر انگار همین دیروز بود...
کلاس مرمت ۱ و کانال های هواکش و ناکش و گره های متفاوت
با اسم های جالب،
کلاس مرمت ۲ و پیچوندن کلاس و موشک انداختن
برای مری و نصیحت های استاد..
کلاس هندسه نقوش و چاپ مقاله و فتوشاپ،
کلاس هنرهای وابسته و درست کردن وبلاگ و بازهم نصیحت های استاد..

کارگاه معماری و خنده های توی راه و چیپس و آلوچه و
عروسک خریدن ها واتوبوس و مترو،
کلاس برداشت از بناهای تاریخی و مهندس عشرت و مترو و بازهم خنده.. 

چه روزای خوبی بود اما همش با یه کاغذ کوفتی که اونم باز برای خنده
زیر برف پاک کن گذاشتم به هم ریخت..
اما الان خوشحالم که هنوز دوستامو دارم و .... 

                          *** یادباد آن روزگاران
                                                   یادباد ***



جمعه هشتم آذر 1387 | 10:1 | سحر تقی نژاد |